Hanne, 15 december 2009
Peru , Ayacucho 20°

De sint en kerstperiode..

Een viertal maand geleden begon ik aan een groot avontuur als stagiair bij Mama Alice Ayacucho. Ik had het onmiddellijk naar men zin. Alle medewerkers van Mama Alice ontvingen me met open armen. Het is een hecht team waar ik me in thuis voel. Over deze teamgeest wil ik het even hebben.
Het voorbije weekend, zaterdag 5 december, gingen we een lange, maar vruchtbare dag tegemoet. Drie collega’s doorstaan moeilijke tijden. Ze hebben allen een zieke ouder en hebben het –financieel- moeilijk deze tijden zonder kleerscheuren te doorstaan. Ze hebben het niet alleen moeilijk de medicamenten, om de rest van hun leven pijnloos te doorstaan, te betalen. Sommigen van hen wonen ook ver van hun familie en kunnen dus moeilijk voor hen zorgen. Het brak ons hart en we schoten in actie. Frederique en Rosan hadden het leuke plan een geldinzamelactie te organiseren. Zo wilden we ze niet alleen financieel ondersteunen. We wilden ook laten zien dat we om hen geven en dat we als team, van Mama Alice, veel kunnen bereiken. We organiseerden een ‘pollada deportiva’. Op deze dag wordt er voornamelijk gevoetbald, kip gegeten en bier gedronken. De organisatie was een hele karwei, rekeninghoudend met de Peruaanse gewoontes was het niet altijd even gemakkelijk, maar als team slaagde we er in! Het was een leuke dag. Er waren een 14tal mannenteams en ook de vrouwen vormde twee teams. Eén team puur Peruaans en het andere extra-Peruaans, met buitenlanders in. Ik zat in het winnende team! Yes! We sloten de dag af met een echte Westerse fuif. Althans dat was de oorspronkelijke bedoeling. Het typische bonnetjessysteem hebben we maar afgelast; de muziek draaide uit op typische Peruaanse muziek; er waren vooral blanken; maar het was een echt festijn. We maakte een mooie winst en we hopen op deze manier voor de drie families iets te kunnen betekenen.

Een weekend later….
Het einde van het jaar is hier, net zoals in België, ook een hele drukke periode. Er komen veel kinderen naar de wijken; er worden allerlei sinterklaas- en kerstactiviteiten georganiseerd; iedereen is druk bezig met de jaarevaluaties; etc. Van deze drukke periode een kleine schets:

Vrijdag
Frederique en ik namen het op ons een teambuildingsactiviteit te organiseren. Frederique en ik vormde een goed team. Ettelijke uren voorbereidingstijd, veel lachen en plezier, veel creativiteit. Het werd een super leuk team-spel. Er waren actieve teams en tactische teams, maar allen namen ze deel alsof hun leven er van af hing. Ze zouden allen winnen! We sloten deze dag af met het afgeven van onze cadeautjes voor onze ‘amigo secreto’. Iedereen moest een cadeautje kopen voor 5 sol (1,25cent) voor zijn geheime vriend. Alvorens ze hun cadeatjes konden openen, moesten ze het van de andere teams winnen (samenwerken was dus de boodschap) en raden wie hun geheime vriend was. Wanneer ze dit niet konden raden werden ze ‘gestraft’. Tussendoor was het tijd om aan heel het team de winst van het vorige weekend bekend te maken en de enveloppes aan onze drie collega’s te overhandigen. Heel het team was dolgelukkig en sommigen onder ons barsten in tranen uit. Elk van hen ontving namelijk een “extra” maandloon. Dit is voor hen een enorm bedrag. Daarbovenop werden de hardwerkende mensen nog eens in de bloemetjes gezet. Zodra iedereen zijn of haar cadeautje had geopend barste het feest los. Sommigen onder ons gingen er al vroeg van door, want moesten de volgende dag vroeg uit de veren voor de volgende activiteit….

Zaterdag
Ook hier is het binnenkort kerstmis en dit is weer maar eens een reden tot feest…(lacht). Zowel voor jong als voor oud wordt er een kerstfeest georganiseerd en vandaag was het de beurt aan de kleinste, peuters en kleuters. Een hele voormiddag waren we bezig met het lokaal te versieren en in te kleden. Het werd een prachtwerk. In de namiddag kwamen de kindjes aan. Er werd gezongen, gedanst, gegeten en gedronken. Er kwam ook een clown en de dag werd afgesloten met het uitdelen van de kerstcadeautjes!

Zondag
Zondag waren de grotere kinderen aan de beurt, 6-12 jaar. In de voormiddag die kinderen van 11dejunio en in de namiddag van Keiko Sofia (de twee wijken). Voor hen werd er theater voorzien. Een aantal werknemers van Mama Alice speelde het toneelstuk van Hans en Grietje, na al die jaren was het nog eens leuk te zien. Verder kregen ze chocolatada en paneton, twee typische “gerechten” van Peru met kerstmis. Ik stond mee in voor de cadeautjes. In het eerste wijklokaal was dat een ramp. Kindjes kregen verkeerde cadeautjes en moesten hun al uitgepakte cadeau inwisselen voor een ander. Toch bleven de kinderen stralen van geluk. Ze waren blij met hun cadeaus en in het tweede wijklokaal deden we het dan ook zonder fouten. Iedereen kreeg van de eerste keer het juiste cadeau. Op deze manier maakten we een 250tal kinderen dolgelukkig.

Volgende week zaterdag
Volgend weekend organiseren we een activiteit voor de oudste, de adolescenten. Omdat het spel voor de medewerkers als zeer leuk werd ervaren gaan we dit, aangepast, spelen met de adolescenten; krijgen ze een cadeautje en een feestje.
Daarnaast is er ook volgende week een kerstmarkt van een viertal dagen, deze wordt voor de eerste keer in Ayacucho georganiseerd en dit in samenwerking met een aantal NGO’s: Mama Alice, Los gorriones, Los cachorros, Nuestra casita en Tumbador. We hopen op een groot succes en een gezellige kerstsfeer.

Ondertussen zijn we met de gringos en enkele Peruanen, met zijn 27en, een moordspel aan het spelen. Soort cluedo-weerwolven-dedectieve spel. Het is een geweldig spel en hoewel de moordenaar mij vorig weekend tot target maakte, hebben Tessa en Liesbet mij gered van de dood, want de eerste moordenaar is reeds ontdekt. Er vond een rechtzaak plaats en de Jury veroordeelde Roeland: schuldig. Die avond kregen we te horen dat er een tweede “moordenaar” op pad was en dat het spel dus doorging, maar dan zonder Christoph, Rosan, Roeland (eerste moordenaar) en Abel. We blijven dus met 22 slachtoffers en één moordenaar over. Het is een geweldig spel, spannend en als alles meezit krijg je ook een paar behoorlijk goede toneelstukjes te zien (wanneer iemand sterft).

Het is binnenkort kerstvakantie dus je zal weer even niets van me horen! Ik bezoek de Machu michu, Arequipa, Cuzco, Puno, Pisco, de zandduinen om te sandboarden, etc.
Alvast een vrolijke kerst en een gelukkig Nieuwjaar!

Naar Katrien Zuallaert in Peru bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.be